Μετρημένες φέτος οι πολιτιστικές εκδηλώσεις που θα γίνουν απ' το δήμο Ναυπάκτου και αυτές χωρίς να είναι ενταγμένες σε κάποιο πρόγραμμα όπως τα παλαιότερα χρόνια. Όπως μαθαίνουμε θα γίνουν οι εκδηλώσεις εκείνες που θα  γινόντουσαν έτσι κι αλλιώς καθώς είναι πλέον θεσμοί (πχ. η παρουσίαση των βιβλίων που γράφτηκαν από Ναυπάκτιους μέσα στο 2009) και κάποιες εκδηλώσεις τρίτων με την υποστήριξη και μόνο του Δήμου.

Επίσης, χωρίς δημοτικό θερινό σινεμά θα μείνει για δεύτερο συνεχόμενο καλοκαίρι η Ναύπακτος, καθώς τα άθλια οικονομικά της ΑΝΝΑ- κληρονομιά της διαχείρισης Νίκου Κούμπιου- δεν επιτρέπουν στην εταιρία τέτοιες... πολυτέλειες. Ξοδευτήκαμε τρία χρόνια σε βεγγαλικά, σκηνοθέτες, φαγοπότια και ταξίδια αναψυχής και τώρα δεν υπάρχουν ούτε 15.000 ευρώ για βραδιές σινεμά στη Ναύπακτο.
Πολλά μπράβο αξίζουν και στον ενορχηστρωτή της πολιτιστικής ανάτασης της Ναυπάκτου, τον “μαέστρο” Θανάση Παπαθανάση...

Η Αιτωλική είναι αναμφισβήτητα ένας από τους σημαντικότερους, αν όχι ο σημαντικότερος παράγοντας που ώθησε την Ναυπακτία προς τα μπροστά τα τελευταία χρόνια. Ότι συνέβη εννοείται ότι δεν έγινε με αυτόματο πιλότο, καθώς κάποιοι άνθρωποι εργάστηκαν γι αυτό, καταθέτοντας ο καθένας από τη μεριά του κόπο και χρόνο. Όποιος δεν το βλέπει, πολύ απλά δεν θέλει να το δει, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι όσοι έβαλαν πλάτη για το εγχείρημα δεν βγήκαν κι αυτοί κερδισμένοι, άλλος με τον ένα κι άλλος με τον άλλο τρόπο.

Με αφορμή, βέβαια, την υπόθεση του Καλλικράτη, που τόσο συζητήθηκε τους τελευταίους μήνες, έχω μερικές απορίες στις οποία θα ήθελα απαντήσεις. Συζητήθηκε ποτέ στο “νούμερο ένα μεγαλείο ανάπτυξης” της περιοχής η υπόθεση της διοικητικής μεταρρύθμισης; Θέση  επί τούτου έχει πάρει μέχρι και η “κουτσή Μαρία”, με το συμπάθιο, αλλά μιλιά από την Αιτωλική δεν άκουσα. Όσο κι αν το έψαξα, συγγνώμη, αλλά άκρη δεν βρήκα. Αλήθεια, το διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας δεν είχε άποψη για το χωροταξικό περιοχής; Αν “όχι” γιατί; Αν “ναι” πάλι, ποια ήταν; 
Όχι ότι θα αλλάξει κάτι τώρα, αλλά έτσι, είπα να θέσω το ζήτημα κι από τις απαντήσεις ο καθένας ας βγάλει ότι συμπέρασμα θέλει.
Β. Καρ. 

Πέντε μήνες πριν από τις εκλογές, και έξι πριν από τη λήξη της θητείας των σημερινών δημοτικών αρχών και αυτό που έχει αρχίσει να γίνεται με το ανακάτεμα της τράπουλας, κυρίως στους γύρω δήμους, είναι εκπληκτικό, αλλά και χρήσιμο για συμπεράσματα. Οι επαφές, οι συζητήσεις, οι συμμαχίες... και οι συμφωνίες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, ήδη έχουν αρχίσει να αφήνουν τα πρώτα τους ίχνη στις υπάρχουσες δημοτικές ομάδες.

Παρακολουθώντας το συμβούλιο του Αντιρρίου την περασμένη Δευτέρα διέκρινα μεταξύ των μελών της δημοτικής αρχής μια κάποια ασυνεννοησία, που μερικές φορές είχε και κάποια στοιχεία έντασης. Η διεργασίες που περιέγραψα πιο πάνω είναι σχεδόν βέβαιο ότι έχουν χωρίσει σε ομάδες την παράταξη, καθώς ο ένας θα τραβήξει αριστερά κι άλλος δεξιά αύριο.
Κι όσο για το σήμερα, για τους μήνες που μένουν δηλαδή μέχρι το τέλος της θητείας; Καλά περάσαμε αδέρφια όλα αυτά τα χρόνια, άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο, αλλά στην παρούσα φάση προέχει να μπορούμε να περάσουμε καλά κι από του χρόνου.
Πώς μετά να πας μπροστά το δήμο κύριε δήμαρχε; Οι καλές προθέσεις σου δεν φτάνουν δυστυχώς, καθώς απαιτείται συλλογική δουλειά από ανθρώπους που να έχουν διάθεση να εργαστούν. Κι όπως αποδεικνύεται, εσύ στο Αντίρριο δεν είχες και πολλούς τέτοιους δίπλα σου. Εργατικοί ήταν μεν, αλλά μάλλον για το δικό τους καλό...
Β. Καρ.

Για τις τρεις σίγουρες απουσίες του ψηφοδελτίου του Παπαθανανάση έγραφα στο προηγούμενο τεύχος, αυτές των Σικώλα, Σακέτου και Χοχτούλας, χωρίς, όμως, όπως σημείωνα στο τέλος, να είναι και οι μοναδικές. Συνομιλώντας με μέλος της δημοτικής αρχής μέσα στην εβδομάδα, το κλίμα που εισέπραξα σχετικά με τα ενδοπαραταξιακά της δημοτικής αρχής, μάλλον, είναι κατά κάτι... χειρότερο απ ότι συζητιέται, καθώς έχουν αρχίσει, λίγο πολλοί, όλοι να συνειδητοποιούν ότι το κάρο δεν τραβά στην ανηφόρα. Χαρακτηριστικός μάλιστα είναι ο διάλογος που κάναμε κάποια στιγμή, και τον οποίο σας παραθέτω με την άδειά του:
“Κανονικά θα έπρεπε τώρα να είμαστε καβάλα σε δύο άλογα χωρίς να μπορεί να μας ακολουθήσει κανείς”, μου είπε, ρωτώντας τον εγώ εν συνεχεία “δηλαδή πάτε περπατώντας;”.
Το πιγκ πογκ, βέβαια, δεν σταμάτησε εδώ, αφού είχε και καλύτερο. “Τι περπατώντας..., μπουσουλώντας να λες για είσαι μέσα...”, μου είπε, δείχνοντας κι αυτός ότι έχει πλήρη επίγνωση της κατάστασης έτσι όπως αποτυπώνεται στην κοινωνία μετά από τρεισήμισι χρόνια “έργου”.
Βέβαια, άλογα, σκέφτομαι από την άλλη, δεν είναι και τόσο απίθανο να σέρνουν τη δημοτική αρχή, ασχέτως αν δεν είναι από αυτά που καλπάζουν. “Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα, να μου φέρετε τα μάτια μου σαν κλείσω...”, δεν έλεγε τραγουδώντας πριν από χρόνια ο αείμνηστος Μπιθικώτσης; Ε, κάτι τέτοια μπορεί να είναι και αυτά σέρνουν την ομάδα που διαχειρίζεται τις τύχες της πόλης μας, κι ας προσευχηθούμε όλοι να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τη σκεπάσει... Αμήν... 

ΥΓ: Το “αιωνία της η μνήμη” δεν το λέμε, παρά μόνο στην περίπτωση που θα θέλουμε να διδαχθούμε για το τι δεν πρέπει να επαναλάβουμε. 
Β. Καρ.

Με απόφαση του νομάρχη, από 1η Ιουλίου ισχύει απαγόρευση κυκλοφορίας από την πλατεία του κάστρου Ναυπάκτου μέχρι τον περιφερειακό δρόμο Ναυπάκτου.
Όχι.
Δεν κήρυξε... χούντα ο Σώκος και ας τον κατηγορούν πολλοί ότι είναι ολίγον... αυταρχικός.
Στα πλαίσια της πυροπροστασίας η απαγόρευση και ισχύει από τις 9 το βράδυ έως τις 6 το πρωί, μέχρι και τέλος Οκτωβρίου...

Την Αιτωλοακαρνανία επισκέπτεται αύριο, Παρασκευή 2 Ιουλίου ο υφυπουργός υποδομών Γιάννης Μαγκριώτης, αλλά από τη Ναύπακτο δεν θα εμφανιστεί. Σε Αγρίνιο, Μεσολόγγι και Αμφιλοχία θα “επιθεωρήσει” έργα υποδομών και η απουσία του απ' την περιοχή μας δύο πράγματα μπορεί να σημαίνει: Ή ότι δεν υπάρχουν έργα υποδομής εδώ, ή ότι o Θύμιος Σώκος που θα τον ξεναγήσει έχει αλλεργία στη Ναυπακτία. Το πιο πιθανό είναι να συμβαίνουν και τα δύο...