Με τον καλύτερο τρόπο έβαλε στη θέση του τον Νίκο Κούμπιο, ο νυν πρόεδρος της ΑΝ.ΝΑ. Άγγελος Σταυρόπουλος. Αφού άκουσε τόσο τον ίδιο όσο και τον Παπαναστασόπουλο να απορούν για την ανάγκη διαχειριστικού ελέγχου στην εταιρεία, ξεσπάθωσε. “Κάποιοι θόλωναν μπροστά στις κάμερες”, είπε, υπονοώντας ουσιαστικά ότι ο πρώην πρόεδρος χρησιμοποίησε το άρμα της ΑΝ.ΝΑ. (και τα χρήματα του Δήμου, κατ' επέκταση) για προσωπική του προβολή, χωρίς να τον ενδιαφέρουν οι επιπτώσεις.
Δημόσιες σχέσεις με ξένα κόλλυβα, δηλαδή, και δεν χρειάζεται καν να περιμένουμε τον διαχειριστικό έλεγχο για να συμφωνήσουμε μαζί του.

ΥΓ. Πείτε το πρόβλημα αντίληψης, αλλά δυσκολεύομαι να καταλάβω την επαναλαμβανόμενη και σε όλα τα επίπεδα σύμπνοια απόψεων μεταξύ Κούμπιου και Παπαναστασόπουλου. Λέτε για την... όσμωση να φταίνε τα πολλά ταξίδια στα εξωτερικά που πήγαν μαζί, με τον... ιερό σκοπό της τουριστικής προώθησης της Ναυπάκτου; Μα ήταν και ο Παπαθανάσης μαζί στα περισσότερα απ' αυτά, ο οποίος επίσης θολώνει μπροστά στις κάμερες.... 

Ας υποθέσουμε ότι φτιάχνετε ένα σπίτι με κύρια πηγή χρηματοδότησης έναν θείο σας απ' το Αμέρικα, του οποίου το όνειρο είναι να επιστρέψει στην πατρίδα και να σας δει κάτω από ένα κεραμίδι. Ας υποθέσουμε, πάλι, ότι η Πολεοδομία δεν σας δίνει άδεια και αναγκάζεστε να προσφύγετε για την πλήρη επίβλεψη των εργασιών σε κάποιον μεσάζοντα, έναν μηχανικό, ο οποίος έχει κάτι... γνωστούς, και προσφέρθηκε να σας απαλλάξει από το βάρος της έκδοσης της άδειας, αλλά και της συνεννόησης με τα μαστόρια, χωρίς μάλιστα καμία επιβάρυνση!

Ίσως, δε, να σας έχει πει ότι με την δική του εμπειρία επί του αντικειμένου, μπορεί να περίσσευαν και χρήματα απ' τα τσέκια του θείου, ώστε, όταν επιστρέψει, να του κάνετε ένα... ωραίο πάρτυ!
Εσείς έχετε τις επιφυλάξεις σας, αλλά, επειδή δεν μπορείτε να κάνετε κι αλλιώς, λέτε σε φίλους και γνωστούς ότι, ούτε λίγο ούτε πολύ, έχετε πιάσει το Τζόκερ, δέχεστε την πρόταση, και ο μηχανικός βρίσκει τα απαραίτητα συνεργεία και ξεκινά να χτίζει. Κατά τη διάρκεια των εργασιών, σας ενοχλεί κατά διαστήματα, στο λιμάνι που πίνετε καφέ, να του δώσετε χρήματα. Εσείς έχετε κάποιες στενότητες και γενικά δημιουργούνται πολλά ευτράπελα, καθώς δεν έχετε το δικαίωμα ούτε απ' έξω απ' την οικοδομή να περάσετε, που λέει ο λόγος.

“Θα το δείτε τελειωμένο” σας λέει συνεχώς ο μηχανικός, “μην κοιτάτε που το συνάζι είναι στραβό”.
Εσείς δεν μπορείτε να κάνετε κι αλλιώς (έχετε και την επικείμενη άφιξη του θείου που στέλνει κανονικά τα τσεκ), και τον αφήνετε να προχωρήσει.
Ενώ το σπίτι έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, ο μηχανικός σας ξεφουρνίζει πως έχουν γίνει κάποιες επιπλέον εργασίες, που αντιστοιχούν στο 30% της αρχικής αξίας του σπιτιού και πως αν δεν βρεθούν τα χρήματα αυτά, τα συνεργεία θα συνεχίζουν να πίνουν μπύρες στο καφενείο, αντί να δουλεύουν στην οικοδομή.

Μάλιστα, σας αποκαλεί και... κακοπληρωτή, διότι, από την αρχική αξία του σπιτιού έχετε αποπληρώσει μόνο το... 95% των οφειλών προς τα συνεργεία!

Εσείς είστε ταπί, ενώ κι ο θείος απ' το Αμέρικα ούτε σεντ παραπάνω δεν είναι διατεθειμένος να δώσει. Μάλιστα, σκοπεύει λίαν συντόμως να έρθει στο Ελλαδιστάν, να δει τι έκανε ο αχαΐρευτος ο ανιψιός του με τα ωραία του δολάρια.

Εσείς, πάλι, κατά βάθος ξέρετε ότι μάλλον την πατήσατε με τον μηχανικό, υποψιάζεστε ότι τα έχει κάνει πλακάκια με το συνεργείο, αλλά εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, μάλλον πρέπει να τα βρείτε μαζί του, απλά πληρώνοντας όσα κερατιάτικα λιγότερα μπορείτε.

Όσο για τα λεφτά, αναγκαστικά θα συνδράμουν οι φίλοι και γνωστοί, αυτοί που τους είχατε πει κάποτε ότι πιάσατε το Τζόκερ.  

Αυτή η χαριτωμένη ιστορία, που για αρκετούς που την έχουν ζήσει έστω και με μικρές διαφοροποιήσεις, δεν είναι καθόλου χαριτωμένη, αντικατοπτρίζει με απλά λόγια και χωρίς τεχνικούς και δυσνόητους όρους το τι περίπου συνέβη και με το έργο της επέκτασης του αποχετευτικού δικτύου της Ναυπάκτου...

Βάλτε στη θέση του ιδιοκτήτη τη ΔΕΥΑΝ, στο ρόλο του μηχανικού τη Νομαρχία, στο ρόλο της Πολεοδομίας την Περιφέρεια, στο ρόλο των φίλων και γνωστών τους πολίτες της Ναυπάκτου, και στο ρόλο των συνεργείων τον εργολάβο, και έχετε μια πρώτη προσέγγιση...

Είναι αλήθεια ότι είχα πολύ καιρό να παραβρεθώ σε συνέντευξη τύπου του δημάρχου - συνήθως τη διαδικασία “υπομένει” ο Βαγγέλης- και είναι επίσης αλήθεια ότι η κατάσταση έχει αρχίζει να... επιδεινώνεται.

Για την ελεγχόμενη στάθμευση η συνέντευξη, και αν στις αρχές ο Παπαθανάσης μιλούσε με τον αέρα του καινούργιου για πράγματα που θα έκανε - και ίσως να του το δικαιολογούσες μέχρι ένα σημείο - σήμερα δεν χωρούν δικαιολογίες γι' αυτά που δημόσια δηλώνει. Είναι, δηλαδή, ανησυχητικό που βλέπει... κοσμογονία ημερών και έργων στο Δήμο Ναυπάκτου, αλλά και καθολική στήριξη στο πρόσωπό του και στις αποφάσεις του. Ίσως και να υπάρχει μια δικαιολογία, αλλά δεν θέλω να σκεφτώ ότι ο -μονίμως ευδιάθετος- δήμαρχός μας έχει χάσει τον ύπνο του (και μαζί την αίσθηση της πραγματικότητας), διαβλέποντας τί - και το κυριότερο ποιος- τον περιμένει στις επερχόμενες εκλογές...

YΓ: Σύμφωνα με το δελτίο τύπου, "με την ελεγχόμενη στάθμευση ομαλοποιείται η κυκλοφοριακή λειτουργία στο κέντρο της πόλης, τονώνεται η εμπορική δραστηριότητα, εξυπηρετούνται οι επισκέπτες, διασφαλίζεται η στάθμευση των κατοίκων του κέντρου".
Ακόμη δεν τον είδαμε, Γιάννη τον βαφτίσαμε...
Α.Σ.

Στην περίφραξη της ιδιοκτησίας της προχώρησε η 22η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Ναυπάκτου στο κέντρο της πόλης και, συγκεκριμένα, στο χώρο που βρίσκεται ανάμεσα στο δημαρχείο και τη ΔΟΥ, προκειμένου να τον προστατεύσει από ενδεχόμενες καταπατήσεις. Ωστόσο, η περίφραξη δημιούργησε κάποια προβλήματα, καθώς στους συγκεκριμένους χώρους έβρισκαν καταφύγιο και θέση στάθμευσης πολλοί Ναυπάκτιοι.

Ύστερα από διαβουλεύσεις, δόθηκε τελικά ξανά προς χρήση ένας από τους χώρους, ωστόσο μειώθηκε κατά πολύ η δυνατότητα στάθμευσης στην περιοχή, που, έτσι κι αλλιώς, γινόταν άναρχα. Όπως μας δήλωσε η προϊσταμένη της 6ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Πατρών Αναστασία Κουμούση, η οποία και εξακολουθεί να εκτελεί χρέη προσωρινής προϊσταμένης στην αντίστοιχη υπηρεσία της Ναυπάκτου, οι συγκεκριμένοι χώροι εντάσσονται σε ευρύτερη μελέτη ανάδειξης του κέντρου, την οποία τους έχει ήδη καταθέσει ο Δήμος Ναυπάκτου και η οποία θα αναζητήσει χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ.

Η ελεγχόμενη στάθμευση, σύμφωνα με το Δήμο Ναυπάκτου, θα ξεκινήσει να εφαρμόζεται μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων, και τα αποτελέσματά της ως προς την εξομάλυνση της απαράδεκτης σημερινής εικόνας του εμπορικού κέντρου αναμένεται να εξαρτηθούν κυρίως από δύο παράγοντες.

Προειδοποίηση από τη Δημοτική Αστυνομία ότι θα αρχίσουν να επιβάλλονται πρόστιμα έλαβαν οι ιδιοκτήτες μεταφορικών εταιρειών στη Ναύπακτο, σε περίπτωση που συνεχίσουν να πραγματοποιούν παραδόσεις στα καταστήματα του κέντρου εκτός των προκαθορισμένων ωρών.
Με την πρώτη ανάγνωση, κάτι τέτοιο ακούγεται λογικό, ωστόσο, οι προβλεπόμενες ώρες, όπου τα μικρά φορτηγάκια μπορούν να κάνουν παραδόσεις, είναι 6 με 9 το πρωί και 3 με 5 το μεσημέρι. Ώρες, δηλαδή, που τα εμπορικά καταστήματα της πόλης είναι... κλειστά!
Εύλογος, λοιπόν, ο προβληματισμός για το σε ποιον και πού θα παραδίδουν τα εμπορεύματα οι μεταφορείς, καθώς το ενδεχόμενο να τα αφήνουν έξω απ' τη πόρτα του μαγαζιού δεν ενθουσιάζει κανέναν. Προβληματική κρίνεται και η περίπτωση να πρέπει ο ενδιαφερόμενος να πάει ο ίδιος στο πρακτορείο να παραλάβει τα πράγματά του.
Η αποσυμφόρηση του κέντρου είναι σίγουρα απαραίτητη, τα απαραίτητα μέτρα, όμως, θα πρέπει να κινούνται και στα πλαίσια της λογικής. Και η παράδοση εμπορευμάτων σε ώρες που τα καταστήματα είναι κλειστά μόνο λογική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Μια παράταση τουλάχιστον μέχρι τις 10 το πρωί και άλλη μια εργάσιμη ώρα το απόγευμα ίσως αποτελούσε μια μέση λύση...
Α.Σ.

Πρόβλημα πολιτικής στήριξης φαίνεται ότι αντιμετωπίζει η Αναπτυξιακή Ναυπάκτου, καθώς, από κάποιες τυπικές ελλείψεις στο φάκελο που είχε καταθέσει στην Περιφέρεια, για να (ξανα)πάρει το πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι”, έμεινε εκτός διαδικασίας. Και το λέμε αυτό, επειδή ελλείψεις, ίσως και σοβαρότερες, είχαν και άλλες δομές που κατέθεσαν αντίστοιχες προτάσεις, αλλά σ' αυτές δεν ακολουθήθηκε η ίδια πρακτική απ' την επιτροπή αξιολόγησης: Απλά τους ζητήθηκε να προσκομίσουν ό,τι τους έλλειπε από χαρτιά.

Από πλευράς δημοτικής εταιρείας, έχει ήδη κατατεθεί ένσταση, η οποία ακόμη δεν έχει εξετασθεί. Αλλά, το τυπικό μέρος, μάλλον μικρή σημασία έχει. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η απαραίτητη (πολιτική) “βοήθεια” στην εταιρεία φαίνεται να απουσιάζει.

Μαθαίνω, μάλιστα, ότι ο μοναδικός που ασχολήθηκε με το θέμα είναι ο πρώην πρόεδρος της εταιρείας, ο Νίκος Κούμπιος, που ως εύκολος στόχος πλέον, δέχεται πυρά από παντού.
Ήμασταν οι πρώτοι που είχαμε στηλιτεύσει τις πολιτικές του Κούμπιου, όταν ήταν στη θέση του καπετάνιου της ΑΝΝΑ -εποχές που κάποιοι ,“τιμητές” σήμερα, “προσκυνούσαν”- αλλά πλέον η διοίκηση έχει περάσει σε άλλα χέρια και δεν θα πρέπει να το ξεχνάμε.

Η λογική της καμμένης γης και πως για όλα φταίει ο προηγούμενος ευσταθεί μόνον όταν ο επόμενος τραβάει κουπί για να ορθοποδήσει το καράβι.

Και, στην παρούσα φάση, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να συμβαίνει. Όπως μαθαίνω, ο νυν πρόεδρος Άγγελος Σταυρόπουλος διευθύνει μέχρι στιγμής την ΑΝΝΑ μέσω τηλεφώνου απ' την Αθήνα -χωρίς αυτό να μειώνει το ενδιαφέρον του-, αλλά μάτια που δεν βλέπονται...

Ο δε Θανάσης Παπαθανάσης μάλλον αδιάφορα σφυρίζει.
Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι ο δήμαρχος δεν παρενέβη, έστω και μέσω των πολιτικών του γνωριμιών που υποστηρίζει ότι έχει στην Περιφέρεια, ώστε να διευθετηθεί ένα τυπικό θέμα.

Και αν δεν το έπραξε σε πρώτο επίπεδο, όχι από δόλο, αλλά από αστοχία, ποτέ δεν είναι αργά. Θα είναι και μια αποστομωτική απάντηση σε αυτούς που διαδίδουν ότι η συμμετοχή στον διαγωνισμό ιδιωτικής εταιρείας για την ίδια περιοχή δράσης έπαιξε το ρόλο της....   

ΥΓ. Μη διασταυρωμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Κούμπιος σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο αποχώρησής του από το άρμα....

Α.Σ.   

Σοβαρός, μετρημένος, φύσει αισιόδοξος και μετριοπαθής. Αυτός είναι ο Τζίμ Κοζώνης που έχει το κλασσικό σύνδρομο του ανθρώπου που έκανε προκοπή μεταναστεύοντας στην Αμερική: Θέλει να βοηθήσει τον τόπο όπου γεννήθηκε γράφοντας παράλληλα το όνομά του στις σελίδες της ιστορίας του.

Οι τρόποι για να το καταφέρει κανείς αυτό αρκετοί. Ένας απ' αυτούς και η συμμετοχή στα κοινά. Τρόπος ο οποίος δεν του είναι ξένος, έχοντας ενεργή συμμετοχή στα Ελληνοαμερικανικά (ήταν μέχρι και πρόεδρος της επιτροπής αδελφοποίησης Αθήνας- Σικάγο).

Αυτό που του είπα από κοντά, είναι αυτό που θα επαναλάβω και εδώ. Αν συγκεντρώσει τους κατάλληλους συνεργάτες και το σημαντικότερο αν σιγουρευτεί ότι το γενικό όραμα που έχει μπορεί να επιτευχθεί με το συγκεκριμένο μέσο δεν έχει παρά να το προσπαθήσει. Αν πάλι όχι, υπάρχουν και άλλοι τρόποι. Και ένα δραστήριο ίδρυμα κυρίως σε θέματα πολιτισμού, παιδείας και αθλητισμού, ανάγκη το έχει η Ναύπακτος...
Α.Σ.

Με μια βαλίτσα στο χέρι βρίσκεται συνεχώς ο αντινομάρχης Δημοσθένης Καπώνης, που τα τελευταία τρία χρόνια έχει αναλάβει τον συντονισμό της επιχείρησης “εξωστρέφεια” για την Αιτωλοακαρνανία. Τρεις εκθέσεις “τρέχουν” αυτόν το μήνα, και μετά τη Διεθνή Έκθεση Τροφίμων στη Γερμανία, και το Φεστιβάλ Τυριού και Γάλατος στην Αθήνα, ετοιμάζει αποσκευές για την Philoxenia στη Θεσσαλονίκη.

Το ότι οι εκθέσεις αυτές δεν αποτελούν ευκαιρία για ταξίδι αναψυχής ή προσωπικής προβολής το έχει ξεκαθαρίσει ο ίδιος με τη στάση του, καθώς, σε κάθε ευκαιρία, άνθρωποι του νομού, επιχειρηματίες ή δημοσιογράφοι καλούνται να συμμετάσχουν. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της έκθεσης στη Γερμανία (σ.σ. που έγινε σε συνεργασία με το Επιμελητήριο), στην οποία συμμετείχαν επαγγελματίες του νομού, οι οποίοι γύρισαν με εμπορικές συμφωνίες στις αποσκευές τους.

Το παλεύουν από κάθε πλευρά στη Νομαρχία, το βλέπουν συλλογικά το πράγμα, και νομίζω ότι καλά κάνουν.

Σε πλήρη αντίθεση με το Δήμο Ναυπάκτου, που, σε όποια έκθεση και αν έχει βρεθεί, η αντιπροσωπεία μοιάζει περισσότερο με εκδρομή φίλων. Και λέμε “σε όποια έχει βρεθεί”, γιατί δεν πάει σε όσες θα μπορούσε. “Τουριστική Βιομηχανία” η Ναύπακτος, αλλά στη Philoxenia δεν θα έχει αυτόνομη παρουσία, σε αντίθεση, για παράδειγμα, με τον Δήμο Αγρινίου, που είναι γνωστός... τουριστικός προορισμός.
Α.Σ.

Το κεφάλαιο Πολιτισμός στη Ναύπακτο θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο πολύωρων συζητήσεων. Πολιτισμό παράγουμε, αλλά το ζήτημα που γεννάται είναι ποιου είδους και, ως συνεπακόλουθο αυτού, εάν το αποτέλεσμα, εν τέλει, είναι αυτό που μας αξίζει. Στο δεύτερο ερώτημα είμαι οπαδός της θεωρίας που λέει ότι γενικότερα στη ζωή, και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι κοινωνίες έχουν αυτό που τους αξίζει, είτε πρόκειται για τον πολιτισμό τους, είτε για τους “άρχοντές” τους, είτε για οτιδήποτε άλλο. Άρα, και για την περίπτωση που συζητάμε, είμαι πεπεισμένος ότι η Ναύπακτος, στη χρονική περίοδο που ζούμε, παράγει ως Πολιτισμό ό,τι ακριβώς μπορεί να γεννήσει η κοινωνίας της, η οποία, σημειωτέον, δεν είναι απρόσωπη.

Στο ρεπορτάζ της εφημερίδας σήμερα, είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ότι ο τρόπος με τον οποίον αρμενίζουμε είναι στραβός, έχοντας όμως ταυτόχρονα και το γιαλό στραβό, κάτι που κάνει ακόμα πιο δύσκολο το έργο της μεταστροφής. Η διαπίστωση του προβλήματος δεν χωρά αμφισβήτηση, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν εναγωνίως να μας πείσουν για το αντίθετο. Τα περιθώρια, μάλιστα, για ουσιαστικές αλλαγές, όσο περνούν τα χρόνια στενεύουν, κι αυτό είναι ένας ακόμα δυσμενής παράγοντας που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Όσο μένουμε μόνο στα καρναβάλια, τους βλάχικους γάμους, τις τετριμμένες εορταστικές επετείους κι όλα τα άλλα βαλτωμένα θεάματα, τόσο πιο πολύ θα θαβόμαστε στη μιζέρια μας, χωρίς να παράγουμε στην ουσία τίποτα το καινούριο. Τα νερά που δεν κινούνται αρχίζουν να μυρίζουν, κι απ' αυτήν την πόλη έχουν αρχίσει από καιρό να αναδύονται δυσάρεστες μυρωδιές.

Εάν θέλουμε κάτι διαφορετικό από αυτό, οφείλουμε να το διεκδικήσουμε. Το χρωστάμε στα όσα καλά βρήκαμε από το παρελθόν μας και στα όσα θέλουμε να ζήσουν ή να μη ζήσουν οι επόμενοι από εμάς, για τους οποίους ήδη έχουμε “στρώσει” αρκετά άσχημα. Διαφορετικά, οι δυσοσμίες θα γίνονται όλο και πιο έντονες. Ελπίζω στο ότι δεν θα τις αντέξουμε και θα αντιδράσουμε, αλλά ταυτόχρονα φοβάμαι και το ενδεχόμενο να μας πνίξουν...
Β. Καρ.

Όπως πληροφορηθήκαμε στην αρχή της εβδομάδας το Τμήμα Πολιτικής Προστασίας της Νομαρχίας ξεκίνησε τη διανομή αλατιού σε δήμους του νομού, προκειμένου να μην προκληθεί διακοπή της κυκλοφορίας των οχημάτων, στο επαρχιακό οδικό δίκτυο από τυχόν παγετό ή χιονοπτώσεις.
Στα δικά μας μέρη αποδέκτες έγιναν για αρχή οι ορεινοί, αν και πληροφορίες αναφέρουν ότι στις προθέσεις του νομάρχη είναι να στείλει και κάποια ποσότητα στο δικό μας δήμο προκαλώντας περαιτέρω... τσούξιμο στις πληγές που άνοιξαν από το αποτέλεσμα των εκλογών. Οι πληροφορίες για την ώρα ελέγχονται ως ανακριβείς και ο μόνος τρόπος για να βρούμε την αλήθεια είναι να περιμένουνε. Άλλωστε τα αποθέματα του νομάρχη σε “αλάτι” είναι αρκετά πλέον...
Β. Καρ.

Οπωσδήποτε, το ποσοστό που έλαβε το ΠΑΣΟΚ στο δήμο της Ναυπάκτου, όπως γράψαμε και την προηγούμενη εβδομάδα, δίνει κάθε δικαίωμα στους ανθρώπους του κόμματος να ελπίζουν στην επανάκτηση των ινίων του και στις δημοτικές εκλογές, που όλο και πλησιάζουν.
Για την ώρα, βέβαια, αποτελεί έναν πολύ καλό οδηγό, κυρίως γύρω από τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να οδηγήσουν το άρμα μέχρι αυτές, αλλά όμως σχεδόν τίποτα παραπάνω, αφού τα χαρακτηριστικά εκείνης της κάλπης απέχουν κατά πολύ από αυτά των εθνικών εκλογών.
Γι' αυτό και θα πρέπει όλοι όσοι ασχολούνται με τις διεργασίες που πρόκειται σύντομα να ανοίξουν, άμεσα ή έμμεσα, να έχουν πιο σταθερά τα πόδια τους στο έδαφος και να μην ονειροβατούν, ακόμα και μετά από ένα τέτοιο αποτέλεσμα, όπως αυτό της προηγούμενης Κυριακής. Είναι δύσβατος ο δρόμος, και στις ιδιαίτερες συνθήκες της πόλης αυτής γίνεται ακόμα πιο δύσβατος.

Επαναλαμβάνω, και θα το γράφω μέχρι να φουσκαλιάσουν τα δάχτυλά μου στο πληκτρολόγιο, ότι ακόμα και εάν υπάρχει ένας μόνο υποψήφιος από το κόμμα, χρισμένος ή απλά υποστηριζόμενος, αυτό δεν προμηνύει και την ανάκτηση εκ νέου των πολύ υψηλών ποσοστών. Με τις όποιες προσθαφαιρέσεις και να γίνουν. Κι αυτό, γιατί ούτε η Ναύπακτος έγινε ξαφνικά ΠΑΣΟΚ, αλλά και ούτε επειδή ο κόσμος θα πέσει άκριτα πάνω στον οποιοδήποτε που θα αντιφεγγίσει πράσινο, υποσχόμενος ανάλογου χρώματος ανάπτυξη και για τον τόπο μας.
Υπάρχουν, μάλιστα, πρόσωπα, ακόμα και εάν επικρατούν συνθήκες πλήρους νηνεμίας στο κόμμα, όπου πολύ εύκολα, ευκολότερα θα έλεγα ότι δεν γίνεται, αντί να συσπειρώσουν, θα προκαλέσουν ακριβώς το αντίθετο. Το ποια είναι αυτά, δεν είναι και τόσο δύσκολο να το καταλάβει ο οποιοσδήποτε. Λιγότερο ή περισσότερο, εδώ και καιρό καβαλάρηδες, που αλιεύουν στήριξη ανάλογα με τις περιστάσεις από εδώ κι από εκεί, βασιζόμενοι, όμως, όχι στην πειθώ της πολιτικής τους οντότητας, αλλά στην διαπραγματευτική ικανότητα των σταυρών που διαθέτουν.

Φτάνει αυτό για να κατακτήσεις ένα δήμο; Εάν “ναι”, αφού άλλωστε έχει ξαναγίνει, τότε, ως πόλη, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα περισσότερο από αυτά που ζούμε εδώ και αρκετά χρόνια. Δηλαδή, σχεδόν τίποτα....
Β. Καρ.

Κάθε ψήφος που καταμετρήθηκε το βράδυ της Κυριακής στο δήμο Ναυπάκτου αποτελούσε και ένα μήνυμα προς διάφορες κατευθύνσεις σε τοπικό επίπεδο. Η πρωτόγνωρη και συνάμα συντριπτική νίκη που κατέγραψε το ΠΑΣΟΚ ξεπερνώντας το 47% και η παράλληλη καταπόντιση της Νέας Δημοκρατίας που μετά βίας έφτασε μέχρι το 38% σίγουρα θα έχει αντίκτυπο και στα όσα θα αρχίσουν να συμβαίνουν δειλά δειλά εν όψει και τον δημοτικών εκλογών σε ένα χρόνο.
Πώς μπορεί όμως να επηρεάσει αυτό το αποτέλεσμα τα τεκταινόμενα σε δώδεκα μήνες από σήμερα; Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποστηρίξει κάποιος ότι τα ποσοστά των κομμάτων θα μεταφερθούν και στα ανάλογα χρίσματα. Το μετεκλογικό σκηνικό στο εσωτερικό των δύο παρατάξεων, όμως, αν μη τι άλλο, θα έχει πολλές συνέπειες και για τη διεκδίκηση του δήμου.

Στο παντοδύναμο πλέον ΠΑΣΟΚ δεν μπορώ να φανταστώ ποιος θα είναι αυτός που θα τολμήσει να αυτομολήσει πηγαίνοντας κόντρα στις επιλογές του κόμματος, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι το σενάριο είναι τελείως απίθανο, αφού οι παθογένειες του χώρου σε τοπικό επίπεδο είναι γνωστές και δύσκολα, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, ιάσιμες. Ακόμα και η μία βέβαια υποψηφιότητα από το ΠΑΣΟΚ είναι ικανή να στρέψει τους ψηφοφόρους του κόμματος αλλού, και στο ερώτημα πότε μπορεί να συμβεί αυτό η απάντηση έχει για την ώρα δύο ονόματα, γνωστά στην τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δευτέρου βαθμού.

Εκεί που το παιχνίδι βέβαια αποκτά άγρια ομορφιά, για όλους εκτός από τον Παπαθανάση, είναι το τι θα γίνει στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας. Η αλλαγή σκηνικού μέσα στη Ρηγίλλης, που σημαίνει και το ταυτόχρονο ξήλωμα των μέχρι σήμερα μηχανισμών θα αποτελέσει έναν πρόσθετο πονοκέφαλο για το δήμαρχο, ο οποίος εκτός των άλλων έχει να “θρηνεί” και για τη μη εκλογή τού καλού του φίλου Σπήλιου Λιβανού. Όταν κάθεσαι σε μια καρέκλα και τα πόδια της ένα- ένα έχουν αρχίσει να σπάνε τότε θα πρέπει επειγόντως να βρεις τρόπο για να ισορροπίσεις, αν θέλεις να παραμείνεις σε αυτή. Η δύσκολη εσωκομματική προεκλογική περίοδο που κατάφερε να ξεπεράσει επιτυχώς το 2006 ο Παπαθανάσης, το πως δεν είναι της παρούσης, σήμερα φαντάζει λόφος μπροστά στο βουνό που έρχεται. Ο γρίφος που λέγεται Κώστας Κονίδας, ή κάτι παράγωγο αυτού, αργά ή γρήγορα θα λυθεί και το αποτέλεσμα του, εξ όσων γνωρίζω, δεν θα είναι καθόλου ευχάριστο για τον εμφανώς αγχωμένο το τελευταίο χρονικό διάστημα δήμαρχο. Στα παραπάνω βέβαια προσθέστε και τις συμπάθειες που αποδεδειγμένα έχει ο παντοδύναμος στο νομό Μάριος Σαλμάς και θα καταλήξετε σε ένα σκηνικό οι εξελίξεις του οποίου, φανερές και κρυφές, κάλλιστα θα μπορούσαν να γίνουν μπεστ σέλερ. Στις δυσκολίες που προκύπτουν η μία μετά την άλλη για τον Παπαθανάση κυρίαρχο ρόλο, εκτός των άλλων, παίζει και η δυσαρέσκεια του κόσμου προς το πρόσωπό του, και ιδιαίτερα αυτή των ψηφοφόρων της ΝΔ. Τα όσα λέει για δεύτερη φορά μετά τις ευρωεκλογές, και με πιο σκληρή γλώσσα, ο Άκης Θεοδοσόπουλος δεν είναι τυχαία και θα παίξουν κι αυτά το ρόλο τους.

Υπάρχει λύση που να μην έχει σχέση με όλα τα παραπάνω και που να μην προκαλεί στομαχικές διαταραχές παραπολιτικού τύπου; Εννοείται πώς “ναι” κι ας έχει αδιέξοδα η δημοκρατία..Γιατί σίγουρα έχει, όταν όμως δεν θέλουμε να δούμε τις λύσεις.
Β. Καρ.

Τα μάθατε τα νέα; Η προώθηση του αθλητισμού, η διοργάνωση αθλητικών εκδηλώσεων, η εκπόνηση και εφαρμογή προγραμμάτων για τη νεολαία, η διαχείριση του περιβάλλοντος (!), η προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης(!!), η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, η τουριστική προβολή και η δημοτική συγκοινωνία(!!!), απαιτούν τουλάχιστον 70.000 ευρώ επιπλέον ετησίως μόνο για λειτουργικά έξοδα, μισθοδοσία υπαλλήλων και αμοιβές αιρετών.

Read More

Το μνημείο πεσόντων αεροπόρων ήταν μια δωρεά του Γρηγόρη Βαρελά. Γνωστό, αν και κάποιοι προσπάθησαν να υποβαθμίσουν τη κίνησή του σε χορηγία. Την εκδήλωση των αποκαλυπτηρίων τώρα, την είχε αναλάβει θεωρητικά ο Δήμος Ναυπάκτου. Ωστόσο, όπως έγινε γνωστό, με έγγραφό του ο Δήμος ζήτησε και έλαβε 5.000 ευρώ απ' την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας προκειμένου να καλυφθούν τα έξοδα.

Όχι ότι οι άνθρωποι της Ένωσης δεν είχαν τη διάθεση να βοηθήσουν, αλλά είναι σα να κάνεις δεξίωση στο σπίτι σου και να ζητάς απ' τους καλεσμένους σου να πληρώσουν το σουπερμάρκετ και το χασάπη.

Λίγο άκομψο, δεν βρίσκετε;

Απ' το γεγονός αυτό πάντως, δε φαίνεται να πτοήθηκε καθόλου ο Παπαθανάσης που έβγαλε επιτόπου έναν απ' τους γνωστούς του άνευ περιεχομένου πομπώδης λόγους, φωτογραφήθηκε σε όλες τις δυνατές στάσεις δίπλα στο μνημείο, έστειλε διθυραμβικά δελτία τύπου δεξιά και αριστερά και, να μου το θυμηθείτε, στο τέλος της τετραετίας, θα το παρουσιάσει ως δικό του έργο.

Καθόλου απίθανο να μας πει ότι το φιλοτέχνησε και ο ίδιος....

Στις προσκλήσεις που εξέδωσε ο Δήμος Ναυπάκτου σχετικά με τα αποκαλυπτήρια του μνημείου πεσόντων αεροπόρων, που θα γίνουν την Κυριακή 19 του Ιούλη, υπάρχουν δύο σημαντικά λάθη.

Το πρώτο είναι ότι αναφέρονται ως πεσόντες της Ναυπάκτου, ενώ είναι της Ναυπακτίας και το δεύτερο ότι ο Γρηγόρης Βαρελάς αναφέρεται ως “χορηγός μνημείου”.

Στην αρχαία Αθήνα, χορηγό λέγανε τον πλούσιο πολίτη που αναλάμβανε με δικά του έξοδα να καταρτίσει το χορό ενός δράματος, για τις παραστάσεις που γίνονταν προς τιμήν του Διονύσου. Σήμερα η λέξη χορηγός χρησιμοποιείται για να περιγράψει αυτόν που αναλαμβάνει τη χρηματοδότηση μιας καλλιτεχνικής ή αθλητικής εκδήλωσης και γενικά μιας πολιτιστικής εκδήλωσης. Λέγετε και “σπόνσορας” και συνήθως- αν όχι πάντα- χρησιμοποιεί την χορηγία για διαφημιστικούς λόγους.

Αντίθετα, δωρητής είναι αυτός που δωρίζει κάτι και στην συγκεκριμένη περίπτωση ο κ. Βαρελάς δώρισε στο Δήμο Ναυπάκτου και την πόλη ένα μνημείο.

Το γιατί η δωρεά του κ. Βαρελά "βαφτίστηκε" χορηγία θα πρέπει να αναζητηθεί στο έντονο παρασκήνιο που εδώ και πολλά χρόνια παίζεται πίσω απ' το μνημείο....

Ωραία πράγματα.

H Αναπτυξιακή για μία ακόμα φορά έκλεψε την παράσταση στο δημοτικό συμβούλιο και όσο και εάν επιχειρείται να υποβαθμιστεί το θέμα από την πλευρά του δημάρχου και του προέδρου της το πρόβλημα πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί. Το ερώτημα που τίθεται βέβαια για το “ποιο πρόβλημα μιλάμε” έχει μια βάση, καθώς από τη μία έχουμε τις σκιές που δεν λένε να φύγουν πάνω από την εταιρία και από την άλλη, φυσικά, έχουμε αυτό των ενδοπαραταξιακών σχέσεων στους κόλπους της δημοτικής αρχής.

Για το πρώτο, χωρίς να μπω καν στην ουσία του θέματος, δηλαδή εάν υπάρχει ή όχι κάτι το μεμπτό, στέκομαι μόνο στην πρακτική με την οποία Κούμπιος και Παπαθανάσης αντιμετωπίζουν το ζήτημα. Μήνες τώρα ζητούνται συγκεκριμένα στοιχεία της εταιρίας και αφού, όπως λένε, υπάρχουν και είναι γνωστά, τότε η απόφασή τους να μην τα φέρνουν στο συμβούλιο μοιραία περιπλέκει ακόμα περισσότερο την υπόθεση. Όταν μάλιστα τα είχαν φέρει πριν από τρεις μήνες, η συζήτηση αναβλήθηκε και έκτοτε πάλι σιωπή. Παρατηρώντας όλα αυτά, ακόμα επαναλαμβάνω και εάν δεν υπάρχει τίποτα το επιλήψιμο πίσω από την εταιρία, δεν μπορείς παρά να είσαι καχύποπτος. Κατά συνέπεια μόνοι τους συντηρούν τους ψιθύρους, οπότε είναι υποχρεωμένοι και να τους υποστούν.

Στο δεύτερο τώρα, σχετικά με τις σχέσεις στο εσωτερικό της δημοτικής αρχής, εκεί τα όσα συνέβησαν το βράδυ της Τετάρτης υπήρξαν κάτι παραπάνω από διαφωτιστικά για το κλίμα που επικρατεί. Ο Αλεξόπουλος πρωτίστως, αλλά και ο Σικώλας δεν έδωσαν τη συγκατάθεσή τους στην ψήφιση των θεμάτων της εταιρίας, με αποτέλεσμα για πρώτη φορά να καταψηφιστούν ζητήματα που υποστήριξε ο ίδιος ο Παπαθανάσης, του οποίου η γραμμή δεν πέρασε. Πιστοί και οι δύο “αντάρτες” στην μέχρι σήμερα τακτική τους δεν δέχθηκαν να συμφωνήσουν με τον Κούμπιο, κατ επέκταση όμως ούτε με τον δήμαρχο ο οποίος το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει βάλει πλάτες στην εταιρία. Και μη νομίσετε ότι είναι οι μόνοι που διαφωνούν, αλλά τουλάχιστον στην παρούσα φάση είναι οι μόνοι που το δηλώνουν δημόσια. Κάποιοι άλλοι το κάνουν σχεδόν όπου αλλού βρεθούν εκτός από το... ναό της δημοκρατίας του δήμου... Τόσο δημοκράτες είναι άραγε;

Άξιο αναφοράς βέβαια το ότι η μεγάλη μάχη έχρισε να γίνεται με την τοποθέτηση του Καρακώστα στην Αναπτυξιακή και με τη δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση. Το περίεργο, βέβαια, με τα όσα διαδραματίστηκαν προχθές είναι ότι τα “μικρόβια” πλέον αναπτύσσονται και χωρίς εξωτερικό παράγοντα...
Β. Καρ.

Την Παρασκευή που μας πέρασε ο νομάρχης επισκέφθηκε το οδικό άξονα Γέφυρα Μπανιά – Ανάληψη Θέρμου μέσω του οικισμού Πούλιανης, που πρόσφατα ολοκληρώθηκε και όπως είναι λογικό καμάρωσε για το έργο αλλά και τα έριξε στην κυβέρνηση. Από τις δηλώσεις που έκανε κρατώ μεταξύ άλλων την εξής φράση του: “Με την ολοκλήρωση αυτού του δρόμου πολύ καλών προδιαγραφών συντομεύεται η απόσταση της Ναυπάκτου με την Ανάληψη...”Ξεχάστε το έργο και κρατήστε παρακαλώ μόνο τη δήλωση.

Δεν μπορώ παρά ακόμα να έχω στο μυαλό μου τον βαρύ χειμώνα που πέρασε η πόλη με την υπόθεση της πολεοδομίας. Δήμαρχος και νομάρχης, ο πρώτος περισσότερος και ο δεύτερος λιγότερο, όπως επαναλαμβάνουμε συνεχώς, συνέβαλλαν και με το παραπάνω στη διόγκωση του προβλήματος, ενώ δεν είναι ψέμα ότι όπου βάζουν και οι δύο από κοινού το χέρι τους τότε κάπου η μαγιά χαλάει.

Και οι δύο, λοιπόν θα πω εγώ, έχουν αρχίσει να φτιάχνουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ένα όντος υπερσύγχρονο “δρόμο” ώστε να συντομεύεται η απόσταση της Ναυπάκτου από την “Ανάληψη”, και δεν εννοώ το χωριό... Ως πόλη, μάλιστα, φρονώ ότι έχουμε ήδη ξεκινήσει το ταξίδι μας προς τα εκεί και αρχίζω να προβληματίζομαι για το εάν υπάρχει γυρισμός. Έχω βέβαια κρατήσει κάποιες τελευταίες ελπίδες, αλλά που να σου πρωτοπάει κι αυτό το “Άγιο πνεύμα”.

YΓ: Ο λόγος που επικαλούμαι μόνο τη βοήθεια του ενός εκ του “τρισυπόστατου” θεωρώ ότι είναι εύκολα κατανοητός
B. Kαρ.

Αυτό που είδα στον απολογισμού του δημάρχου ήταν πολύ απλά αυτό που περίμενα. Εκτός από την ανακάλυψη της φωτιάς, σχεδόν όλα τα άλλα θα πρέπει να πιστωθούν σε αυτόν. Η συνεδρίαση που τόσο επιμείναμε ως εφημερίδα για να καθιερωθεί εδώ και δύο χρόνια μετατράπηκε για μια ακόμα φορά σε φιέστα. Πετύχαμε κάτι; Δεν είμαι σίγουρος τελικά...
Το μόνο που μου έμεινε φεύγοντας από την αίθουσα το βράδυ της Τετάρτης είναι το συγκεντρωμένο πλήθος και το χειροκρότημά του. Με ποια γεύση; Μερικοί στοίχοι της Λίνας Νικολακοπούλου την αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο. (σσ οι παρενθέσεις δικές μου):

“Με κοιτάς σε κοιτώ, και μετά σιωπή
κάτι θα κοπεί (η σύμβαση ίσως), στην καρδιά στο μυαλό.
Με κοιτάς σε κοιτώ και μελαγχολείς
ο καιρός πολύς(;) (18 μήνες)...μ' αγαπάς σ' αγαπώ.
Με κρατάς σε κρατώ και μετά γκρεμός (πάλι ανεργία)
και μετά το τέρμα και κανείς κανενός.
Με κρατάς σε κρατώ και παντού σκιές (μήπως ψηφοθηρικές)
και παντού καθρέφτες για θεούς κι εραστές.
Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί στη σκηνή σαν ροκ συγκρότημα
κι αν μας αντέξει το σκοινί θα φανεί στο χειροκρότημα....”

Στο τεύχος 94 της 29ης Μαΐου υπάρχει ένα σχόλιο με τίτλο “Μερική απασχόληση, αλλά ολόκληρη ψήφος”. Το ξεγύμνωμα της αλήθειας ήρθε δυστυχώς ούτε ένα μήνα μετά. Καληνύχτα σας...
Β. Καρ.

Γύρω στους 1.500 με 2.000 επισκέπτες αναμένουν να έχουν το εξαήμερο μεταξύ 22 και 27 Ιουνίου οι Ιτέα, το Γαλαξίδι, η Άμφισσα και οι γύρω περιοχές. Αιτία το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ιστιοπλοΐας Optimist που διεξάγεται στην Ιτέα και στο οποίο συμμετέχουν πάνω από 300 αθλητές ηλικίας μέχρι 15 ετών. Μαζί με γονείς, συγγενείς, φίλους, προπονητές, μέλη διοικητικών συμβουλίων ιστιοπλοϊκών και ναυτικών ομίλων απ' όλη την Ελλάδα και τους ανθρώπους της Ομοσπονδίας, αναμένεται να δώσουν μια ισχυρή τονωτική ένεση στην τοπική αγορά. Αυτή τη στιγμή δεν βρίσκεις άδειο δωμάτιο ούτε στους... Δελφούς!
Και προσέξτε. Δεν μιλάμε για μια ημέρα, ή για ένα Σαββατοκύριακο. Μιλάμε για μια ολόκληρη εβδομάδα.
Το σημαντικότερο όμως είναι το κόστος της όλης διοργάνωσης, που έχει επωμιστεί η νομαρχία Φωκίδας και το οποίο, σύμφωνα με το νομάρχη Νικόλο Φουσέκη έφτασε τις 80.000 ευρώ. “Κόστισε πολλά” μου είπε στο τηλέφωνο, “αλλά θα έχουμε αποτέλεσμα”.
Τι πολλά νομάρχη μου; Εδώ η Ναυμαχία που διαρκεί 2 μέρες με το ζόρι, κοστίζει 120.000 ευρώ...

ΥΓ. Στους αγώνες συμμετέχει ο Ναυτικός Όμιλος Ναυπάκτου