Για τη δημιουργία ξεχωριστής περιφέρειας, στην οποία θα συμμετέχει η Αιτωλοακαρνανία και θα έχει σ' αυτή τον κεντρικό ρόλο ο λόγος, και από τη φήμη, πλέον, φτάσαμε στη χιονοστιβάδα των τοποθετήσεων υπέρ της πρότασης. Φορείς του Νομού, βουλευτές, και προσφάτως αρκετοί δήμαρχοι, μεταξύ αυτών και ο δικός μας της Ναυπάκτου, σπεύδουν να υπερασπισθούν αυτό το σενάριο, το οποίο παρεμπιπτόντως στην παρούσα φάση είναι καταδικασμένο εν τη γενέσει του.

Οι περισσότεροι, μάλιστα, δεν μπορεί να μην το γνωρίζουν, και προσωπικά μου προκαλεί εντύπωση για ποιον λόγο αναμασούν αυτή την καραμέλα. Ίσως να βλέπουν, σκέφτομαι, ότι ο Νομός μας δένεται όλο και περισσότερο με την από εκεί πλευρά, όντας όμως κομμάτι της ουράς του, αλλά προς τι τούτη τι στιγμή αυτές οι άσφαιρες τουφεκιές; Πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια που συζητιόταν ότι η διοικητική μεταρρύθμιση θα γίνει κάποια στιγμή; Γιατί δεν μαγείρευαν πριν πεινάσουμε, αφού τόσο πολύ ενδιαφέρονται για ένα άλλο μέλλον για τον τόπο μας; Ο καλός πολιτικός φαίνεται κυρίως από την ικανότητά του να προβλέπει, να προνοεί, και στη δική μας περίπτωση από τούτο... πάπαλα. Τώρα που δείχνουμε να πεινάμε, λοιπόν, τι φαγητό θα φτιάξουμε;

Εμένα, πάντως, όταν γουργουρίζει η κοιλιά μου, η υπομονή μου για μαγειρέματα σχεδόν εξαφανίζεται και ή θα φτιάξω κάτι πρόχειρο ή θα το πάρω έτοιμο από έξω. Κάτι ανάλογο, δηλαδή, με αυτό που θα συμβεί και στην άλλη περίπτωση, με πιθανό όμως τον κίνδυνο πολλών στομαχικών διαταραχών, με απρόβλεπτες μάλιστα συνέπειες....
Β. Καρ.

Βέβαια, κάτι τέτοιο δεν έχει κάνει μέχρι σήμερα ούτε η “μαμά” ΓΣΕΕ, που πρόσκειται στο “μπαμπά” ΠΑΣΟΚ και θα το κάνει στην περίπτωσή μας το πιστό τους τέκνο Εργατικό Κέντρο; Κομματάκι δύσκολο το βλέπω, γιατί όπως καταλαβαίνετε είναι δύσκολοι οι καιροί για να το παίζεις άσωτος....
Β. Καρ.

Τα “φέσια” της Αναπτυξιακής Ναυπάκτου είναι γνωστά. Όπως, όμως, μαθαίνω, η αμιγώς δημοτική επιχείρηση, που μεγαλούργησε επί εποχής Κούμπιου και συνεχίζει στο ίδιο τέμπο επί εποχής Άγγ. Σταυρόπουλου, δεν έχει το αποκλειστικό προνόμιο του να χρωστά. Μπορεί και να με πληροφόρησαν και λάθος βέβαια, οπότε το ερώτημα είναι ευθύ: Αληθεύει ότι η Δημοτική Επιχείρηση Αθλητισμού και Νεολαίας, άλλο ένα... αποδοτικό εργαλείο, που δημιούργησε η πρώην δημοτική αρχή και διατήρησε με αξιώσεις η νυν, χρωστά λεφτά σε αυτούς που την “τρέχουν”, στελέχη και προσωπικό;
Α.Σ.   

Όπως μας πληροφόρησε ο αντινομάρχης Χρήστος Πετρόπουλος, ο δρόμος Ναύπακτος-Χάνι Μπανιά δεν είναι στις άμεσες προτεραιότητες της Νομαρχίας. Ωστόσο, το κομμάτι Μακρυνεία-Χάνι Μπανιά είναι. Δικαιολογία; Ότι το κόστος του πρώτου τμήματος είναι πολύ μεγάλο, σε σχέση με αυτό του δεύτερου. Κι αυτό επειδή θέλουν, λέει, εκεί στη Νομαρχία έναν δρόμο 12 μέτρα (!) που θα ξεκινά απ' τη Ναύπακτο και θα φτάνει στην Ευρυτανία!
Πριν φτάσουμε, όμως, σε άλλο νομό, καλό θα ήταν να εξετάσουμε την σύνδεση των... ιθαγενών, όλων ημών δηλαδή.  
Το γεγονός ότι ο δρόμος μέχρι Μπανιά σε κάποια σημεία του είναι ήδη 10 μέτρα – ακόμη και μέσα στον οικισμό- δεν φαίνεται να αρκεί για να ρίξουν λίγο τα στάνταρ τους. Ούτε και το γεγονός ότι η διαδρομή Ναύπακτος-Χάνι Μπανιά έχει αυξημένη κίνηση και λόγω του Ευήνου, αλλά και λόγω των παραπάνω χωριών (Ανάληψη, Θέρμο κλπ).
Όχι. Το ζήτημα είναι στα μέτρα (του δρόμου). Φαντάζομαι και στην άσφαλτο που θα πέσει, στα τοιχία, στο 3Α, και σε όλα τα υλικά, γενικά, που θα χρειαστεί ο εργολάβος.
Αν γι' αυτό ο Δήμος Ναυπάκτου σκοπεύει να πάρει μέτρα πίεσης, δεν το γνωρίζω.
Ωστόσο, εσείς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές και ακούτε υποσχέσεις γι' αυτόν τον δρόμο χροοοοόνια τώρα, καλό θα ήταν να πάρτε τα μέτρα σας....
Α.Σ.

“Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα”. Πολύ μου αρέσει αυτή η φράση, μόνο που είναι λίγο λειψή, γιατί, εκ των γεγονότων, συμπεραίνουμε ότι αυτά τα αδιέξοδα, μερικές φορές, δείχνουν να πλησιάζουν απειλητικά. Αλλά, ευτυχώς, κι αυτές τις στιγμές, η λύση υπάρχει και δεν είναι άλλη από την επέμβαση της Αστυνομίας. Τι, σας θυμίζει άλλες εποχές; Δικό σας πρόβλημα.

Εμείς, τώρα, έχουμε σοσιαλιστική κυβέρνηση, η οποία, έχοντας και με το παραπάνω τη συγκατάθεση του λαού, μπορεί επιτέλους να εφαρμόσει το αποτυχημένο σχέδιο των προκατόχων της.
Ενορχηστρωτής αυτής της προσπάθειας και αστέρας νούμερο ένα των τελευταίων ημερών δεν είναι φυσικά άλλος από τον Χρυσοχοϊδη, μακράν τη μεγαλύτερή μου συμπάθεια αυτούς τους δύο μήνες σοσιαλισμού. Παρερμηνεύοντας, βέβαια, κάποιος το όνομα του νέου Υπουργείου, του οποίου προΐσταται, έγραψε ότι πρόκειται για κλασική περίπτωση “κακοήθους προστάτη”, αλλά αυτά μάλλον είναι κακόβουλα σχόλια, τα οποία επίσης θέτουν σε κίνδυνο την εθνική μας κυριαρχία, όπως είπε για ένα άλλο θέμα ο πρωθυπουργός.

ΥΓ: Εάν χρειαστεί να υπεραμυνθώ για την εθνική μας κυριαρχία, έχω ένα μικρό πρόβλημα. Δεν θυμάμαι καλά το πώς γίνεται το “πυρ και κίνηση” και πολύ φοβάμαι ότι θα κριθώ ακατάλληλος για τη μάχη. Λέτε να υπάρχει περίπτωση να θεωρηθώ προδότης της χώρας;
Β. Καρ.

Διάβασα με ιδιαίτερη προσοχή την επιστολή της Ιουλίας Χοχτούλα, την προηγούμενη εβδομάδα, και την τοποθέτησή της γύρω από το θέμα των stage, και θεωρώ ότι τα μηνύματα που στάλθηκαν δεν είχαν αποδέκτη μόνο τον Κώστα Καρακώστα, με τον οποίο και αντιδίκησε στο επίμαχο Δημοτικό Συμβούλιο. Επειδή ήμουν παρών στο χώρο, θυμάμαι, και νομίζω ότι το θυμικό μου κρατά ακόμα αρκετά καλά, ότι με την τοποθέτηση του επικεφαλής της Κίνησης Πολιτών συμφώνησε και ο δήμαρχος, και με το παραπάνω μάλιστα.  Μιλώντας, λοιπόν, για “υπο-κρτική σκηνή” η πρώην αντιδήμαρχος, λογικά, θα πρέπει να αναφέρεται στη στάση που κράτησαν όλοι όσοι τάχθηκαν με τον Καρακώστα που έκανε την εισήγηση, άρα και ο Παπαθανάσης. Υποκριτής ο δήμαρχος;

“Δεν μπορούμε από τη μία να ζητάμε την ποινικοποίηση του ρουσφετιού, της παρανομίας κλπ., και από την άλλη να ζητάμε να επιλυθούν τα προβλήματα που δημιούργησαν αυτές οι επιλογές, χωρίς οι συνέπειες να φανούν ή να αποδοθούν σε κανέναν, ιδιαίτερα όταν αυτό μπορεί να αφορά ενδεχόμενα και «δικές μας περιπτώσεις». Το κουκούλωμα ήταν και είναι μία προσφιλής μέθοδος σε κάποιους, που προσωπικά δεν με βρίσκει σύμφωνη”. Αυτά αναφέρει, μεταξύ άλλων, η κ. Χοχτούλα στην επιστολή της, και δεν μπορώ να τα προσπεράσω έτσι, ελαφρά τη καρδία, καθώς μιλά για ρουσφέτια, παρανομίες, αλλά και για το κουκούλωμα αυτών. Μήπως αναφέρεται και σε δικές μας εγχώριες περιπτώσεις;  

Σε αυτό που θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί της είναι ότι ο τρόπος χειρισμού αυτών των υποθέσεων, όντως, αναπαράγει ένα κακό πρότυπο. Κύριε δήμαρχε, δεν τα λέω εγώ αυτά, η δική σας Σύμβουλος τα λέει, και νομίζω ότι η καμπάνα χτυπά πολύ πιο δυνατά για εσάς, παρά για οποιονδήποτε άλλον, που, στην τελική, δεν είχε και τη δυνατότητα, όπως εσείς, να προσλάβει κόσμο για... εργασιακή μαθητεία. Β. Καρ.