Σύμφωνα με “Το Βήμα”, οι φερόμενοι ως τρομοκράτες στην υπόθεση που απασχολεί την επικαιρότητα, χρησιμοποιούσαν τη Ναύπακτο ως πέρασμα, αλλά και τόπο συναντήσεων για... καφέ (μπορεί και τσάι, δεν είμαστε σίγουροι)!

Σύμφωνα με την κατάθεση του αστυνομικού της αντιτρομοκρατικής, που δημοσίευσε Το Βήμα  συνέβησαν τα παρακάτω:  

"Την 20.11.2010 και ώρα 9.50 ο Σακκάς μετέβη με το αυτοκίνητό του στο διαμέρισμα της οδού Πραξιτέλους από όπου εξήλθε την 12.45 ώρα και επέστρεψε πάλι την 14.40 ώρα. Την 6.50 ώρα της 23.11.2010 εντοπίστηκε να κινείται με το αυτοκίνητό του από το σπίτι του της Καλλιθέας και μέσω της Εθνικής οδού Αθηνών - Κορίνθου κατέληξε στη Ναύπακτο όπου σε παραλιακή καφετέρια της πόλης συναντήθηκε για λίγο με άγνωστο άνδρα περίπου τριάντα ετών, αξύριστο.

Στη συνέχεια μόνος του με το αυτοκίνητό του ακολουθώντας τον επαρχιακό δρόμο Ναυπάκτου - Θέρμου - Αγρινίου κατέληξε στο Αγρίνιο όπου εισήλθε σε διαμέρισμα του πρώτου ορόφου της οδού Πραΐδου 73 και Δασκαλοπούλου 52. Την 24.11.2010 και ώρα 6.00 επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητό του μαζί με άγνωστη γυναίκα περίπου τριάντα ετών, 1,55 ύψος περίπου, η οποία έφερε μαζί της μεγάλο ορειβατικό σάκο χρώματος μαύρου - κόκκινου και ακολούθηκε την ίδια επαρχιακή διαδρομή και όχι το εθνικό οδικό δίκτυο, κατέληξε στη Ναύπακτο όπου εντοπίστηκε μόνος του σε παγκάκι της παραλίας”.

Η ίδια εφημερίδα αναφέρει σε άλλο δημοσίευμα πως γίνονται έρευνες και στη Ναύπακτο.

Αυτά από την κατάθεση του αστυνομικού και κατά πόσον η Ναύπακτος εμπλέκεται στην ιστορία, δεν το γνωρίζουμε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αποτελεί κομβικό σημείο, πέρασμα, που μπορεί να προσφέρει στιγμές χαλάρωσης ακόμη και σε φερόμενους ως τρομοκράτες. Να το δούμε δηλαδή από την θετική του μεριά!

Η αρνητική είναι ότι δεν έχει καταφέρει ακόμη να γίνει προορισμός. Όχι τρομοκρατών. Αλλά επισκεπτών. Που στο Σαββατοκύριακο πάνω φεύγουν αφού έχουν κάνει κι αυτοί ένα πέρασμα...

Αποφασισμένος να ανοίξει προγραμματικά την παράταξή του είναι ο Γιάννης Μπουλές, κι αυτό δεν είναι κάτι που θα πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Ξεκάθαρος, όσο δεν γίνεται περισσότερο,  δήλωσε ότι ένας από τους βασικούς στόχους του είναι να αποκτήσουν οι αποφάσεις της παράταξής του τη μεγαλύτερη κοινωνική συναίνεση, κι όχι μόνον αυτή.
Φεύγοντας τελείως από το μοντέλο διοίκησης Παπαθανάση που είχαμε συνηθίσει, αυτό του “εμείς αποφασίζουμε και σε όποιον αρέσει”, ο Μπουλές επιθυμεί να κάνει άνοιγμα και προς τις άλλες παρατάξεις, αφού, όπως χαρακτηριστικά λέει, όλες οι προτάσεις θα πέφτουν στο τραπέζι προς συζήτηση, όντας όμως στην ίδια αφετηρία, άρα και με τις ίδιες πιθανότητες επικράτησης στο τέλος.
Το ακόμα πιο ενδιαφέρον της υπόθεσης, βέβαια, έρχεται στη συνέχεια, όταν ο δήμαρχος υποστηρίζει ότι θα εξέταζε ακόμα και την περίπτωση να δώσει θέσεις ευθύνης και σε στελέχη άλλων παρατάξεων, από τη στιγμή βέβαια, που έχει υπάρξει σύγκλιση απόψεων για βασικά ζητήματα που αφορούν αυτές τις θέσεις.
Ρίχνοντας μια ματιά στα έδρανα της αντιπολίτευσης, ο πρώτος που μου έρχεται στο μυαλό ότι θα κληθεί να τοποθετηθεί, αφού του γίνει η πάσα, είναι ο Καρακώστας. Ως εκπρόσωπος της Κίνησης Πολιτών, και όχι ως πρόσωπο, βέβαια, ο τελευταίος, υποψιάζομαι ότι μαζί με την ομάδα του θα κληθεί να πάρει πολύ σοβαρές αποφάσεις το επόμενο χρονικό διάστημα. Τόσο σοβαρές που θα σημαίνουν πολλά και για το μέλλον της Κίνησης, όχι αυτής καθ' αυτής ως παράταξης, αλλά για τη διεισδυτικότητά της μέσα στην κοινωνία. 
Ο τρόπος που θα παιχτεί αυτό το παιχνίδι, αν τελικά παιχτεί, θα εξαρτηθεί βέβαια και από τον τρόπο που θα το παίξουν οι πρωταγωνιστές του, και από τις δύο πλευρές. Οπότε, οψόμεθα...

ΥΓ: “Τουλάχιστον εντυπωσιακή η προς όλους πρόταση του Δημάρχου για συμμαχίες”, μου είπε κάποιος, “κι αυτό γιατί, είναι γνωστό τοις πάσι ότι ορισμένοι συνδυασμοί έχουν  τόση ιδεολογική σχέση μεταξύ τους, όση σχέση έχει και ο κύκλος με την ευθεία”. Σωστή η παρατήρηση, γι' αυτό κι εγώ ασχολήθηκα μόνο με την σύγκλιση μεταξύ των δύο παραπάνω, βγάζοντας εκτός τους άλλους.
Β. Καρ.
 

Για τους “τρομοκράτες” δημοσιογράφους μίλησε λίγο πριν το τέλος της ομιλίας του, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης κ. Ιερόθεος, την περασμένη Δευτέρα, και να τον αδικήσει κάποιος δεν μπορεί. Όπως, πολύ σωστά σημείωσε, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο μιας ερώτησης που του απευθύνθηκε, το σινάφι μου, που σέρνει το άρμα της επικοινωνίας και των μηνυμάτων, κυρίως μέσω της τηλεόρασης, έχει βαλθεί να τρομοκρατήσει τους πάντες με τα όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στην χώρα.
Πολύ σωστός ο μητροπολίτης, μιας και αυτού του είδους η τρομοκρατία έχει πολλές συνέπειες, όλες εκ θαύματος ενάντια στο κοινό συμφέρον, καθώς μας έχουν κάνει, ούτε λίγο ούτε πολύ, πολίτες του “παίξε, γέλασε και σώπα”.
Δεν ξέρω αν είναι της παρούσης, ούτε το κάνω για να ισορροπήσω τις εντυπώσεις, αφού όπως θα καταλάβατε συμφωνώ απόλυτα με το πνεύμα του Σεβασμιοτάτου. Επειδή, όμως, είναι ανοιχτό μυαλό, και έχει πλήρη αντίληψη των όσων πραγματικά συντελούνται γύρω μας, κάποια στιγμή θα ήθελα να γίνει και μια συζήτηση για τους άλλους... τρομοκράτες.
Αυτούς που φορούν ράσα,  που κάνουν τους μεγάλους σταυρούς, που έχουν τη δύναμη να καθοδηγούν τον κόσμο... -και το κάνουν με μεγάλη επιτυχία χαρίζοντάς του πλήρες σκότος- αυτούς που εν τέλει έχουν πληγώσει ακόμα και το σώμα της ίδιας της Εκκλησίας. Γιατί κι αυτοί τρομοκράτες είναι, ασχέτως αν κάθε Κυριακή στέκουν από άμβωνος και πλασάρονται ως οι σωτήρες των ψυχών μας, όταν αυτοί πρώτοι έχουν τις πιο βρόμικες από όλους.
Β. Καρ. 

Βλέπω αριστερά και δεξιά τους πολιτικούς να παθαίνουν αφωνία όταν καλούνται να πιάσουν στο στόμα τους τους δημοσίους υπαλλήλους. “Δεν θα απολυθεί κανείς”, βροντοφωνάζουν όλοι μαζί, χωρίς να μπορώ να καταλάβω το τι ακριβώς φοβούνται, αλλά και πόσο, συγνώμη για την έκφραση, μ.... μας περνάνε. 
Προς τι η απορία; Μα καλά, σε αυτόν τον τόπο δεν υπάρχουν άλλοι πολίτες; Γι' αυτούς του ιδιωτικού τομέα που καθημερινά χάνουν τις δουλειές τους, κι έχουν αρχίσει ήδη να μαζεύονται κατά εκατοντάδες χιλιάδες, καμία ανησυχία; Μόνο να μην χάσει ο δημόσιος υπάλληλος τη θέση του; Και, προς Θεού, δεν λέω να την χάσει, αλλά οι άλλοι τι είναι δηλαδή; Πολίτες δεύτερης κατηγορίας; Μαθημένοι στην εργασιακή ανασφάλεια, οπότε... “συνηθισμένα τα βουνά απ' τα χιόνια”;
Δεν θέλω να το πάω πουθενά συγκεκριμένα, δεν θέλω να βγάλω κάποιο συμπέρασμα. Απλές σκέψεις καταγράφω, σκέψεις που δεν έχω μόνον εγώ προφανώς.

ΥΓ 1: Επιστήμονες, λέει, εργάζονται για να φτιάξουν την κάπα του Χάρι Πότερ, η οποία θα μας κάνει αόρατους. Το καλό που τους θέλω, να μην το πετύχουν. Γιατί αν το πετύχουν κάποιοι δεν θα ξέρουν από πού τους έρχονται...
ΥΓ 2: Το γιατί χρειάζεται η κάπα για να συμβεί αυτό, είναι άλλη... μεγάλη συζήτηση...
Β. Καρ.

Γέμισε η εφημερίδα με ευχαριστήρια αυτές τις τρεις εβδομάδες μετά τις εκλογές, αλλά για να είμαστε εφημερίδα με όλες τις αποχρώσεις, πρέπει να μπουν και κάποια συλληπητήρια.
Αφού, λοιπόν, κανείς μέχρι σήμερα δεν το έπραξε, είπα να το κάνω εγώ, και φυσικά αποδέκτες μου δεν μπορεί να είναι άλλοι από τους χαμένους της κάλπης, τους μεγάλους χαμένους, για να είμαι πιο ακριβής, τους ανθρώπους της παράταξης Παπαθανάση. Κι επειδή η μπάλα προφανώς και δεν μπορεί να τους πάρει όλους, τα συλλυπητήρια θα τα επικεντρώσω στον ίδιο τον σημερινό μας δήμαρχο, άντε και σε κάνα δυο άλλους του στενού του περιβάλλοντος, που προσπαθούσαν επί τέσσερα σχεδόν χρόνια να μας πείσουν ότι ο δικός τους γυάλινος κόσμος ήταν και δικός μας.
Τώρα, για το χώμα που θα σκεπάσει το έργο αυτής της δημοτικής αρχής, ας μην είναι καλύτερα ελαφρύ, ας είναι βαρύ, όσο πιο βαρύ γίνεται, για να είμαστε και σίγουροι ότι δύσκολα θα ξαναβρεθεί μπροστά μας. 
Β. Καρ.