Σε “απολογία” κλήθηκαν οι Κώστας Κονίδας, Γιάννης Νταουσάνης και Κώστας Καρακώστας από το διοικητικό συμβούλιο της Αιτωλικής, μόνο που η πρόσκληση, αν δεχθούμε ότι ήθελαν να διαλευκάνουν την υπόθεση σε βάθος, είχε μια μικρή παράλειψη.
Στο “κατηγορητήριο” που στήθηκε απουσίαζε το όνομα του δημάρχου Ναυπάκτου Θανάση Παπαθανάση, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, στο επίμαχο δημοτικό συμβούλιο, επίσης μίλησε για καταγγελίες που έχουν φτάσει στα αυτιά όλων.
Προς τι, λοιπόν, η εξαίρεσή του από το κάλεσμα, κύριοι του διοικητικού συμβουλίου της Αιτωλικής; Ή θα τα ψάχνουμε όλα, απ' όπου κι αν προέρχονται, ή, διαφορετικά, η σημαία της διαφάνειας καλό είναι να κρατιέται πιο διακριτικά, γιατί κάτι τέτοιες παραλείψεις μας βάζουν σε υποψίες.
Β. Καρ.

“Δεν θα πρέπει να δίνουμε το κακό παράδειγμα στα παιδιά μας, κλείνοντας με το παραμικρό τα σχολεία”. Αυτή η φράση χρησιμοποιήθηκε από τον διευθυντή του 2ου Λυκείου στη Γενική Συνέλευση των γονέων, θέλοντας να τους πείσει να μην προχωρήσουν στο κλείσιμό τους, αποδεχόμενος, βέβαια, για να είναι κι αυτό ξεκάθαρο, το δίκαιο των αιτημάτων.
Προσωπικά, έχω να κάνω δύο παρατηρήσεις επί των μηνυμάτων που στέλνουν αυτές οι κινητοποιήσεις.
Πρώτον, σε καιρούς, όπως αυτοί που ζούμε, όπου έχουμε αποθεώσει τον εαυτούλη μας, και οι άλλοι ας πάνε να πνιγούν, εκτιμώ ότι οι συλλογικές διαδικασίες που ξεκίνησαν οι γονείς κάτι έχουν να δώσουν. Ως παράδειγμα, τουλάχιστον, αλληλεγγύης, για τη φωτιά που έχει πιάσει το σπίτι του γείτονα, και για την οποία, αν δεν ενδιαφερθούμε, ή θα καούμε κι εμείς, ή όταν έρθει η δική μας ώρα κανείς δεν πρόκειται να μας βοηθήσει. Κι αν η απάντηση σε αυτό είναι “ναι στην αλληλεγγύη, αλλά με άλλη μορφή”, τότε “ναι” θα πω κι εγώ, αρκεί να ξέρουμε ότι αποδεδειγμένα, με τις επιστολές, τις διαμαρτυρίες, τις υποσχέσεις και κατ' επέκταση την ατέλειωτη υπομονή, φτιάχνουμε ανθρώπους με σκυμμένο το κεφάλι, που αυτοϊκανοποιούνται με την ψευδαίσθηση της δήθεν παρέμβασης που σχεδόν ποτέ δεν καταλήγει πουθενά.
Δεύτερον, και σε ό,τι έχει να κάνει με το ότι θα παραδειγματιστούν λανθασμένα τα παιδιά με το εύκολο κλείσιμο των σχολείων, εδώ νομίζω ότι η πραγματικότητα έρχεται να δώσει από μόνη της την απάντηση. Τα παιδιά, ούτως ή άλλως, κλείνουν τα σχολεία, κι αυτό γιατί πολύ απλά αυτά δεν έχουν τίποτα το ενδιαφέρον να τους προσφέρουν. Ένα σχολείο που θα κέντριζε το ενδιαφέρον τους, που θα ανταποκρινόταν στις πραγματικές τους ανάγκες και θα τα βοηθούσε να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις, μου φαίνεται αδιανόητο ότι θα έκλεινε για ψύλλου πήδημα. Τώρα, όμως, κλείνει με πρόσχημα ακόμα και το σχήμα της τυρόπιτας του κυλικείου.
Ή μήπως δεν είναι έτσι;
Β. Καρ.

Απολογισμός πεπραγμένων για τον Παπαθανάση, χθες Πέμπτη 2 του Σεπτέμβρη και μεγάλη εντύπωση προκάλεσε το γεγονός της ελάχιστης προσέλευσης κόσμου. Όχι ότι περιμέναμε να δείξουν αντανακλαστικά οι επικριτές του. Άλλωστε, οι εκλογές είναι κοντά και τη δυσαρέσκειά τους θα την εκδηλώσουν στην κάλπη. Γιατί να τρέχουν να γίνουν ανθρώπινο ντεκόρ στη φιέστα του δημάρχου;
Απ' την άλλη όμως, που ήταν ο λαός του Παπαθανάση; Αυτός που σύμφωνα με το δήμαρχο, έχει αγκαλιάσει τις προσπάθειες αυτής της δημοτικής αρχής; Που ήταν η... νεολαία, η οποία, όπως πάντα λέει ο ίδιος, στέκεται δίπλα του;
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο μοναδικός πολίτης που πήρε το λόγο προκειμένου να υπερασπιστεί το έργο του Παπαθανάση, ήταν κοντά στα... 80 (ζωή να έχει ο άνθρωπος).
Τέτοια φρεσκάδα....

Το ότι η εκκλησία έχει λόγο, και μάλιστα ισχυρό, στα όσα συμβαίνουν γύρω μας, δεν είναι κάτι καινούριο. Το ότι το κράτος, η πολιτεία, αλλά και μεγάλη μερίδα των ανθρώπων άγονται και φέρονται πολλές φορές από τις βουλές της, είναι επίσης γνωστό.
Τα ερωτήματα που θέλω να θέσω, για αρχή σήμερα, καθώς επιφυλάσσομαι και για άλλα στο άμεσο μέλλον, είναι εάν αυτά γίνονται αντιληπτά, αλλά και σε πιο βαθμό, μιας και οι επιδράσεις τους είναι πραγματικά πάρα πολλές, ακόμα κι εκεί που δεν φανταζόσαστε.
Σε λίγες εβδομάδες οι πολίτες θα κληθούν να αποφασίσουν για το ποιοι θα διαχειριστούν τις τύχες του δήμου για τα επόμενα τρεισήμισι χρόνια. Αλήθεια.... οι απεσταλμένοι του θεού, ρωτώ εγώ, έχουν λόγο σε αυτή τη διαδικασία; Το σίγουρο είναι ότι δεν θα πρέπει να έχουν, το κατά πόσο, όμως, αυτό συμβαίνει κιόλας... δεν είμαι και τόσο βέβαιος.
Λέτε να δίνουν κι αυτοί τα “χρίσματά” τους; Αλίμονό μας, θα πω εγώ για τώρα, αν αντί για προγράμματα και θέσεις επί των ζητημάτων της πόλης, η ιστορία πάει στο ποιος φτάνει πιο κοντά στον ύψιστο, ο οποίος παρεμπιπτόντως, και χωρίς να θέλω να φανώ βλάσφημος, εάν ψήφιζε, σίγουρα θα είχε μαυρίσει πολύ κόσμο, που οι ρασοφόροι του εδώ τους έχουν αναγάγει σε σωτήρες.
Αμήν, και καληνύχτα μας. Α, και το σταυρό με το δεξί το χέρι.
Β. Καρ. 

Το δίπολο που παρουσιάζεται στην παρούσα φάση των Μπουλέ και αντι-Μπουλέ, βαδίζει, έχω να σημειώσω, σε ένα τεντωμένο σχοινί για τα όσα θα ακολουθήσουν. Κι αυτό γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι τον απαρτίζουν άνθρωποι οι οποίοι κατά βάση, θέλω αν πιστεύω, στέκονται απέναντι και στον Παπαθανάση. Αν η προεκλογική συζήτηση απομονωθεί στο κατά πόσο έχουν υπόσταση όλα όσα λέχθηκαν, που έχουν κι αυτά την αξία τους βέβαια, τότε πολύ φοβάμαι ότι ο “λύκος” θα χαρεί. Γιατί ως γνωστόν, άλλωστε, ο... Παπαθανάσης στην αναμπουμπούλα χαίρεται.
Επειδή λοιπόν νούμερο ένα στόχος είναι, και να μην το ξεχνάμε αυτό, το ότι ο δήμος δεν θα πρέπει να κυβερνηθεί ξανά από τον αποδεδειγμένα επικίνδυνο σημερινό μας δήμαρχο, καλό είναι όλοι αυτοί να το βάλουν καλά στο μυαλό τους. Κι όταν λέω όλοι, εννοώ όλοι όσοι ανήκουν στις υπόλοιπες παρατάξεις, Μπουλεδικοί, Νταουσανικοί, Καρακωστικοί, Κονιδικοί κλπ...
Γι αυτό, μάλιστα, και κρίνεται αναγκαία η δημόσια δήλωση τους, πριν από τις εκλογές, ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να στηρίξουν τον Παπαθανάση, στην περίπτωση που βρεθεί στην δεύτερη Κυριακή. Ας υπενθυμίζεται, λοιπόν, ο πρωταρχικός στόχος από όλους, και στη συνέχεια ας αναφέρονται σε ότι άλλο θέλουν.
Β. Καρ.  

Έχει ή δεν έχει τελικά πρόεδρο η Αναπτυξιακής; Ισχύει ή όχι η παραίτηση του Άγγελου Σταυρόπουλου στο δημοτικό συμβούλιο του Ιουλίου. Η λογική λέει “ναι”, αλλά ο δήμαρχος, για μία ακόμα φορά, λέει να της πάει κόντρα.
Στη συνεδρίαση της Τρίτης ερωτήθηκε για το τι γίνεται με την εταιρία και τη διάδοχη κατάσταση, μετά την παραίτηση του Σταυρόπουλου πριν από ενάμιση μήνα, αλλά η απάντησή του υπήρξε για μία ακόμα φορά αποστομωτική. “Δεν έχει υπάρξει γραπτός καμία παραίτηση”, υποστήριξε, και όλοι οι παρευρισκόμενοι έμειναν σύξυλοι.
Μα καλά, και τα όσα είπε ο Σταυρόπουλος τον Ιούλιο περί παραίτησής του, δεν τα θυμάται; Ασθενής η μνήμη σου κύριε δήμαρχε, ή επιλεκτική; Γι αυτό είμαστε, όμως, εμείς εδώ, για να σου τη φρεσκάρουμε. Ο Σταυρόπουλος, λοιπόν, την παραίτησή του την είχε υποβάλει εγγράφως, πριν από μερικούς μήνες, δεν εφαρμόστηκε όμως τότε, επειδή ήταν σε εξέλιξη ο διαχειριστικός έλεγχος της εταιρίας. Όταν αυτός ολοκληρώθηκε δήλωσε ξεκάθαρα στο κορυφαίο όργανο του δήμου ότι την ενεργοποιεί, αλλά... “από το ένα μπήκε κι από το άλλο βγήκε”.
Το ότι θέλεις να κερδίσεις χρόνο, αγαπητέ δήμαρχε, καθώς δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που προτίθεται να δεχθεί την τοποθέτησή του στην ΑΝΝΑ, είναι κάτι περισσότερο από φανερό. Μην επιχειρείς, όμως, να ρίξεις τόσο το επίπεδο της νοημοσύνης μας. Ανάλαβε λοιπόν μόνος σου το τιμόνι της, για να επωμιστείς κάποια στιγμή και το μερίδιο των δικών σου ευθυνών για τα όσα έπραξε επί θητείας σας, και την έφεραν... εδώ που την έφεραν. Ο Νίκος Κούμπιος πλήρωσε και με το παραπάνω το δικό του, μήπως ήρθε και η δική σου σειρά, έστω και τώρα; Δύσκολο, έως αδύνατο το βλέπω, αλλά λέω, μήπως.... 
Β. Καρ.